گاهي در زندگي دلتان به قدري براي كسي تنگ مي شود كه مي خواهيد او را از
روياهايتان بيرون بياوريد و در آغوش بگيريد!

يکي بود تو قصمون وفا نکرد ... رفت و پشت سرشم نگاه نکرد ... يکي بود زندگيشو هوس سوزوند ... آبروش رفت و ديگه اينجا نموند ... يکي بود يکي نبود و يک پري ... يه بغل عاشقي هاي سرسري ... کي بود اون که طاقت گريه نداشت ... عاشق هوس شد و تنهام گذاشت ... کي بود کي بود اون تو بودي ... کاشکي از اول نبودي ... شايد بايد مي فهميدم که قلب تو پر از رياست ... دوست دارم گفتن تو درست مثل باد هواست

عاشقت بودم

درقبله گاه عشق بودی تومعبودم.

آرام و آسوده درخواب خوش بودی

یک لحظه من بی تو هرگزنیاسودم

من بانفسهایم،نام توراخواندم

کاش ای هوس،بازم،باتونمیماندم

روزیکه میگفتی من باتومیمانم

روزیکه میدانستی من بی تو میمیرم

روزیکه با عشقت بستی به زنجیرم

بازنده من بودم،این بوده تقدیرم

خوش باوری بودم پیش نگاه تو

هردم زچشمانت خواندم کلامی نو

عشق تو چون برگی دردست طوفان بود

دل کندن و رفتن پیش تو آسان بود

روزی به من گفتی دیگرنمی مانم

گفتم که میمیرم،گفتی که میدانم!

باورنمیکردم هرگزجدایی را

آن امدن باعشق،این بیوفایی را

 کاش..کاش..باتونمیمانم...

امشب به سوگ آرزوهايم

نشسته ام و در غم نبودنت اشك فراق مي ريزم...

امشب در شمع حسرت آرزو هاي بر باد رفته ام ذره ذره آب مي شوم...

امشب براي مرگ آرزوهايم لباس سياه پوشيده ام...

كاش امشب تو بودي و دلداري ام مي دادي...

و دفتر كال ارزوهايم را ورق مي زدي...

اما افسوس كه نيستي و زندگي بي تو قشنگ نيست...

اگر مي دانستم در پي هر سلامي خداحافظي است...

اگر مي دانستم در پي هر اميدي نااميدي است...

اگر مي دانستم در پي هر آشنايي جداييست...

هرگز عاشق نمي شدم..!

هرگز

چه زيباست به ياد تو با چشمهاي خسته گريستن چه زيباست هميشه در تنهايي تو را حس کردن چه زيباست در خيال با تو زندگي کردن عزيزم نام تو بر قلبم خالکوبي شده تا فراموشت نکنم . نازنين من همچون نفس کشيدن تو را بخاطر مي سپارم. يک روزه ديکه هم بدون تو گذشت

تقديم به تو كه بهترينی

طعم شراب جام لبت را چشيده‌ام

با گوش جان صداي دلت را شنيده‌ام

***

بر بستري به نرمي گلبرگ‌هاي ياس

عريان به روي سينة گرمت خزيده‌ام

***

پنهان ز چشم مردم زاهد نماي شهر

مشتاق و بيقرار بسويت دويده‌ام

***

اين بوسه‌هاي گرم بود خون بهاي‌دل

دور از تو آنچه در شب ‌هجران ‌كشيده‌ام

***

اي كاش جاودان شود اين روزگار وصال

چون بعد سال ها بوصالت رسيده‌ام!

رها كنيد مرا ...

نفس هايم ! بايستيد

قدم هايم ! مجالم دهيد

اشك هايم ! نباريد

لب هايم ! بسته شويد

مي خواهم بخوابم !

خوابي عميق و آرام ...

و جدا از بيهودگي ها ...

مي خواهم بخوابم ...

بار خداي من ...

تو ... ؟

...

زندگی رسم خوشایندی است

زندگی بال و پری دارد  با وسعت مرگ

پرشی دارد اندازه ی عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود

زندگی جذبه دستی است که می چیند

زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستان

زندگی بعددرخت است به چشم حشره

زندگی تجربی شب پره در تاریکی است

نمی خوام بگی کی از راه می رسی
واسه من امید اومدن بسه
قصد جادو ندارم , خدا نخواد
دست عاشقا به هم نمی رسه
خیلی وقته فاصله میون ما
با دو خط نامه دیگه پر نمیشه
اما عشقی که مقدسه , بدون
حس تاریک تنفر نمیشه
من دلم این روزا خیلی روشنه
یه کمی سخته ولی دووم بیار
درد دوری و بریز تو بغضت و
بشکن و غصه ها رو به روم بیار
من دلم این روزا خیلی روشنه
همه چی درست میشه مثل قدیم
می رسه دستای گرممون به هم
انگاری یه لحظه تنها نبودیم
دیگه حرف ناامیدیو نزن
نگو فاصله زمینه تا خدا
خدا تو دلای عاشقاس بدون
میگذره این دو سه روزم واسه ما

عشـق يعنـي هـمون سـلام اول

عـشق يعنـي مـايه قـوت قـلـب

عشق يعني انفجار احساسات

عشق يعني کم کردن فاصله ها

عشق يعني کليد يک رابطه اي محکم

عشق يعني در موفقيت هم شريک بودن

عشق يعني کاري کني که راحت پيدات کنه

عشق يعني مثل اشرف زاده ها باهاش رفتار کني

عشق يعني کسي رو داشته باشي که ازت محافظت کنه

عشق يعني وقتي باهاش قرار داري به خودت برسي

عشق يعني يک عالمه حرف رو با يه اشاره گفتن

عشق يعني هولش بدي تو يک مسير درست

عشق يعني يه بازي که تمومي نداره

عشق يعني از هيکلش تعريف کني

عشق يعني من وتو ما ميشويم

عشق يعني حرفشو باور کني

عشـق يـعني جادوش کني

ديروز که فرياد زدي دوستت دارم*******

گفتم بلندتر نمي شنوم****** امروز که دره گوشم گفتي ديگه دوستت

ندارم ******* گفتم آرام بگو بقيه مي شنوند

من از میان جنگل انبوهی می آیم که انسانیت را خورده بودند.چه سخت است بی وجدان بودن.

سخت تر از آن گم کردن همسفرت در میان این جنگل بس تاریک و سرد!

کاش دستانم از ترس عرق نمی کرد تا دستان او از دستانم رها نمی شد!

کاش بزرگتر شده بودم تا دستهایم قدرت بیشتری داشتند!کاش آن شب هوا مهتابی بود.

کاش گرگ صفت ها مرا نمی دیدند!کاش ماهم در این جنگل می ماندیم!کاش جنگل انصاف داشت!

کاش هیچ وقت همسفرم را نمی یافتم!کاش واژه ی غرور مرده بود!کاش من هم مرده بودم!

به من می گفت " خوب ترین مهربانم..."

و من سکوت می کردم

واین سکوت دلم را می لرزاند

به من می گفت" فرشته ی زندگیم"

و من سکوت می کردم

واین سکوت دلم را می لرزاند

روزگاری به من آنچنان عاشقانه

عشق ورزید که من شدم او

"او" شد "من"!

و این "من" یعنی یک تن مغرور!

و این" من" یعنی پایان" او"

آغاز درد در "من"

در آغاز نبود شب چشمانش

آنقدر شدم او و  او شد من

 که حالا هر شب و روز قلب من

درد می گیرد ...

دانست که می میرم بی "او"

اوی او نه اوی من

و این دانستن شد دلیل

ذره ذره مردنم...

اشک تنها موجودی است که چون از چشم می افتد عزیز می شود .

دوستی مثل ایستادن روی سیمان خیسه هرچه بیشتر بمونی رفتنت سخت تر میشه

اگر هم یه روزی بری جای پات برای همیشه باقی میمونه

                و چه تنها ماندیم

                                   در گذر گاه زمان

               دست در دامن این ثانیه ها

                                                به عقب برگردد

                           لحظه دیدنمان

                                                 و چه تنها خواندیم

                    در هیاهوی فراق

                                                     در شب و روز خدا

                          لحظه دیدنمان

                                                                    وچه تنها رفتیم

                     کوچ کردیم از عشق

                                             حال عمریست که تنها ماندیم

             در پی گمشده ای در رویا

                                            و چه فالی بهتر از گل سرخ

              و چه شعری خوشتر از سهراب

                                                  وقتی گفت:

                       که در این دنیا

                                       قبله اش یک گل سرخ

    زمان به من آموخت که دست دادن معنی رفاقت نیست

                               بوسیدن قول ماندن نیست

                       و عشق ورزیدن ضمانت تنها نشدن نیست

خسته ام، خسته، از این راه دراز ،

خسته ام، خسته، از این شام سیاه؛

که مرا بسته پرو بال نگاه !

نه در آن جوشش مهر

نه در آن رویش ماه

خسته ام، خسته، از این راه دراز،

که مرا بسته به سودای تو، باز

تموم سهم من از تو همین بود

                                      شبای بی تو سرده و تب الود

رسیدی دیدمت اما نموندی

                                      گمت کردم چقدر اسون چقدر زود

یه عمره با منه این زخم تازه

                                      نترسونم نگو قصش درازه

نمی ترسم نمی ذارم نمی شه

                                      نمی تونی نباشی بی اجازه

چقدر سخته چقدر دیره کجایی ؟

                                      ببین دنیام چه دلگیره کجایی ؟

حقیقت داره تو دوری ولی خوب

                                      خیالم با تو درگیره کجایی ؟

كاش در دهكده عشق فراوانی بودتوی بازار صداقت كمی ارزانی بود
.
كاش اگر گاه كمی لطف به هم ميكرديم
مختصر بود ولی ساده و پنهانی بود
.
كاش به حرمت دلهای مسافر هر شب روی شفاف ترين خاطره مهمانی بود
.
كاش دريا كمی از درد خودش كم می كرد قرض می داد به ما هرچه پريشانی بود
.
كاش به تشنگی پونه كه پاسخ داديم رنگ رفتار من و لحن تو انسانی بود
.
مثل حافظ كه پر از معجزه و الهامست كاش رنگ شب ما هم كمی عرفانی بود
.
چه قدر شعر نوشتيم برای باران
غافل از آن دل ديوانه كه بارانی بود

مثل من کسی تو عشق فنا نمیشه

واسه من عشق خدا دو تا نمیشه

غصه های عاشقانه تو کتابا هیچکودوم

غصه ی عشق ما نمیشه

هر نفس تشنه ی دیدار تو هستم

حتی من عاشق آزار تو هستم

بیشتر از این نمیشه کسی رو دوست داشت

اینقدر که من گرفتار تو هستم

اینقدر که من گرفتار تو هستم

سحر جونم یادم رفت عروسکی که دوست داشتم رو بهت بدم

منتظر دیدار دوباره ی تو می مونم

اگه اجازه بدی می خوام مزاحم دائمی تو باشم

عشقمو باور کن

ای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنها ترینم
با تو مثل یک ستاره بی تو من خاک زمینم
عاشقم،عاشقترینم
بگو که اینو میدونم
حالا که از عشقت دیوونم
بگو که با تو می مونم
ای تو تنها خوب دنیا بی تو من تنها ترینم
با تو مثل یک ستاره بی تو من خاک زمینم
می خوام از دست تو گهواره بسازم
سر بزارم روی دستات به سعادتم بنازم
می خوام اون چشمای دریایی رو آیینه کنم
با نگاهت توی چشمام دردمو تازه کنم
تو که نیستی دنیا تاریکه برای دل خسته ام
بی تو من تنهای تنهام
دل به خلوت تو بسته ام...

يادت باشه...گاهي وقت ها مثلا آخر شب ها که مي خواي بخوابي يه دل

تنهايي هست که يکم اون ور تر مي تپه براي تو

نميدانم چگونه بايد دوري را بي تو به پايان برسانم ،

اينجا هيچكس درد دلم را نمي داند و برايم راهي نميابد !؟

حتي دستانم براي نوشتن به حركت در نمي آيد !!

اما به قداست اين قلم برايت نوشتم ،

نوشتم تا بداني هنوزم دوستت دارم