کوچيک تر که بودم فکر مي کردم بارون اشک خداست

ولي مگه خدا هم گريه مي کنه چرا بايد دل خدا بگيره!!!!

دوست داشتم زير بارون قدم بزنم تا بوي خدا رو حس کنم

اشک خدا را تو يه کاسه جمع کنم تا هر وقت دلم گرفت

کمي بنوشم تا پاک و آسماني شوم!

آسمان که خاکستري مي شد دل منم ابري مي شد

حس ميکرم که آدما دل خدا رو شکستند و يا از ياد خدا غافل شدند

همه مي گفتند باران رحمت خداست ولي حس کودکانه من مي گفت

خدا دلش گرفته و از دست آدم بدا داره گريه ميکنه......

چرا ؟آخه چرا وقتی یه نفرو از  ته ته  دل دوستش داری

تازه میفهمی نگاه اون دنبال یکی دیگست

ای خداااااااا........تاکی باید تحمل کنم؟؟؟؟؟

خدایا در تنها ترین تنهاییم تنها کسم تنهایم

گذاشت....................................................

بازم تنها

بازم خسته ودل شکسته

بازم همون قصه ی قدیمی خنجر دوست

بازم همون شعر قدیمی:

هرکس به طریقی دل ما میشکند

بیگانه جدا دوست جدا میشکند

بیگانه اگر میشکند حرفی نیست

از دوست بپرسید چرا میشکند

حالا دیگه دل ماشده شبیه یه چینی شکسته که میخوان بندش بزنن اما .....

بابا یکی پیدا نمی شه به این بی انصافا بگه دل شکسته دیگه بند نمی خوره

اگرم بخوره دیگه این دل که اون دل قدیمی نمی شه

عشق هميشگي است اين ما هستيم که فنا پذيريم. عشق متعهد است اين ما هستيم که عهد شکنيم

کار عشق باز کردن زخمهاي کهنه نيست ، بلکه درمان آنهاست 

تویی که تمامی لحظات زندگی مرا محاصره کردی
 
 تویی که نمی دانم که خواهی آمد ؟
 
اصلاً بگو ببينم مي آيي؟
 
مي آيي.... تا با تمام دلتنگي هاي سرزمين آرزوهايم وداع كنم؟
 
مي آيي.... تا شقايق هاي قلبم دوباره جان بگيرد؟
 
مي آيي.... تا از درياي نگاهت
قطره اي هم بر كوير چشمانم بريزم؟
 
مي آيي.... تا ستاره هاي آسمان زندگانيم
از ناله هاي شبانه ام آرام بگيرند؟
 
كاش مي دانستم از اوج كدامين قله
 ،
از دل كدامين شب ، از عمق كدامين
جنگل خواهي آمد
تا برايت قلبم ، اين بزرگ ترين سرمايه ام را
 
پيش كش آورم و به تو بگويم

منتظرت هستم سحر جان

صادقانه پذيرفتم... چه فريبنده آغوشت برايم باز شد... چه ابلهانه با تو خوش بودم.. چه كودكانه همه چيزم شدي... چه زود نيازمندت شدم... چه حقيرانه تركم كردي... چه ناجوانمردانه واژه غريب خداحافظي به ميان آمد...چه بي رحمانه من سوختم ... ولي هنوزم دوست دارم غريبه

یکی یک دل به صد دل می بنده .یکی صد دل به یک دل می بنده .یکی دلی نداره تا دل ببنده یکی یک دل میبنده تا اخرش پایبنده.یکی دل می بنده تا بخنده.یکی هم مونده به کی دل ببنده

هر کسی یه روزی میاد یه روزی میره، یکی با دلش میره، یکی با پاهاش، ولی مواظب باش کسی با پاهای خودش از دلت نره .

راستی بچه ها من عاشق شاهروخ خان هستم

دل بی روح جنس آهنت را دوست دارم
خطوط در هم پیراهنت را دوست دارم
نگاه با همه بیگانه ات را دوست دارم
غرور سرکش دیوانه ات را دوست دارم
دوست دارم

                                                                   تن سوزان مثل آتشت را دوست دارم
                                                                   بهاری و من آن عطر خوشت را دوست دارم
                                                                   به هر لحظه کنارم بودنت را دوست دارم
                                                                   تماشائی تو هستی دیدنت را دوست دارم
                                                                   دوست دارم

پس از تو رنگ گلها هم فریب است
پس از تو روزگارم بی فروغ است
که میگوید پس از تو زنده هستم
دروغ است هر که میگوید دروغ است
ای ستاره بی تو من تاریکم
بی تو من به انتها نزدیکم
ای ستاره بی تو من تاریکم
بی تو من به انتها نزدیکم
وای چه کردم من چه بود تقصیرم
که چنین بود بعد تو تقدیرم
تو نخواستی من و تو ما باشیم
سرنوشت این بود که تنها باشیم
تو نخواستی من و تو ما باشیم
سرنوشت این بود که تنها باشیم

امشب از کوچه ات ای یار گذر خواهم کرد

گر اجازت بدهی بر تو نظر خواهم کرد

  ور ببینم که فراموش شده عهد منت

از سر کوی تو ای یار سفر خواهم کرد

ور نگاهم نکنی باز کشی دست ز من

عمر را با غم هجران تو سر خواهم کرد

جان سوخت در فراقش،یاران نگار من  کو

باغ دلم خزان شد زیبا بهار من کو

گشتم همه جهان را تا یابم از نشانش

پیمان شکن زمانه،نیکو عذار من کو

شد آرزودلم را مردن به زیر پایش

با من دمی بگویید مرهم گذار من کو

افتاده چون غزالی ماندم به دام صیدش

صیاد من نگوید،یکتا شکار من کو

بهتر از او ندیدم در بوستان دنیا

سوزم به داغ هجرش،صبر و قرار من کو

عاشق چو غرقه می شد در بحر عشق جانان

با دوستان چنین گفت دریا کنار من کو

من با تو تنها نیستم

فکر میکنم وقتی دلی را میدزدی،حق بینایی و داشتن عقل را

 از کسی ربوده ای!

عشق را مجالی نیست حتی آنقدر که بگوید:

^{در تمام لحظه هايم هيچکس خلوت تنهاييم را حس نکرد}

 ^{آسمان غم گرفته هيچگاه برکه ی طوفانيم را حس نکرد}

 ^{آنکه سامان غزل هايم از اوست}

 ^{بي سر و سامانيم را حس نکرد}

^{مي رسد روزي که بي من روزها را سر کني}

^{مي رسد روزي که مرگ عشق را باور کني}

 ^{می رسد روزی که تنها در کنار عکس من}

^{قصه ی عشق کهنه ام را مو به مو از بر کنی}

پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است . پشت سر هر آنچه که دوستش می داری.

و تو برای این که معشوقت را از دست ندهی، بهتر است بالاتر را نگاه نکنی. زیرا ممکن است چشمت به خدا بیفتد و او آنقدر بزرگ است که هر چیز پیش او کوچک جلوه می کند.
پشت سر هر معشوق، خدا ایستاده است. اگر عشقت ساده است و کوچک و معمولی، اگر عشقت گذراست و تفنن و تفریح، خدا چندان کاری به کارت ندارد. اجازه می دهد که عاشقی کنی، تماشایت می کند و می گذارد که شادمان باشی...

اما هر چه که در عشق ثابت قدم تر شوی، خدا با تو سختگیرتر می شود. هر قدر که در عاشقی عمیق تر شوی و پاکبازتر و هر اندازه که عشقت ناب تر شود و زیباتر، بیشتر باید از خدا بترسی. زیرا خدا از عشق های پاک و عمیق و ناب و زیبا نمی گذرد، مگر آنکه آن را به نام خودش تمام کند.

به یادتم سحر جان

تمام هستی ام را برگی کن!

                بر درختی بیاویز!

                         خودت باد شو!

                                    بر من بوز!

                                          به زمینم بیانداز!

خدا که شدی و از من گذر کردی ...

               خیالم راحت می شود

                                 جای پای تو، مرا

                  و همه هستی مرا

                                     تقدیس می کند!

روزهای تنهایی من

این روزها خیلی تنها شدم نمیدونم چه مرگمه.....

این روزها چقد دیر میگذرد چه روزهای سختی هر ثانیه اش برایم یک سال میگذرد نمیدانم شاید

 هم بیشتر....

اون لحظه ای که خدا حافظی کردی هنوز یادم نرفته به یاد اون لحظه هزار بار گریستم  و تو را

 از خدا طلب کردم چرا نمی آیی ای عشق من چرا اینقدر طولانیست این روزهای بی تو

بودن.....

نمیدانم شاید دیگر خدا هم از من خسته شده 

 همش یک آرزوی تکراری......

ولی من تو را روزی هزار بار از او میخواهم چه روزهای سختيست
 روزهای .........

خدایا آیا این روزها تمام میشود ؟؟؟؟؟

به تو فکر میکنم...

به ان لحظه ای که به تو گفتم دوستت دارم  ونجوای صدای  نازتو در گوشم طنین  انداز میشود

 که میگویی منم منم منم

 دوست دارم همیشه به یادت باشم سحر جان

می نویسم برای دلتنگی هایم تا سر دل پیش هر کس نگشایم

گذشت لحظه هاي با تو بودن
و در پاييز عشقمان
نامي از دوست داشتن باقي نماند
چقدر زودگذر بود قصه من و تو
و در آنروز که دست بي رحم تقدير
درو کرد گندمزار دلهايمان را
و تهي شد همه جا از عطر گل عشق
و در کوچ پرنده هاي غمگين
در آن کوير آرزو
شاعري دل شکسته و تنها
مي نوشت شعري به ياد با هم بودن ها
شعري براي خشکيدن گلهاي عشق در مزرعه دوست داشتنها
قطره اشکي به ياد همه خاطره ها ....

بی تو این روزای روشن  واسه من تاریک و تار

وقتی بی تو تک و تنهام زندگیم معنا نداره

از همون روزی که رفتی دل به هیچ کسی ندادم

فکر می کردم میرسی یه روز تو بی کسیم بدادم

گفتن لحظه ی اخر واسه من هنوز سواله

دیدن دوباره تو فقط تو خواب و خیاله

لحظه اخر تو توی فلب من می مونه

هیچکی مثله من بلد نیست قدر چشمات و بدونه

رفتی و چشمای خیست یادگاری از تو مونده

 بی وفاییات هنوزم تو رو از دلم نرونده

چشم براه تو  میمونم تا که برگردی دوباره

می ترسم وقتی نباشی دل من طاقت نیاره

گفتن لحظه اخر واسه من هنوز سواله

دیدن دوباره تو توی خواب و خیاله

رفتی اما خاطراتت توی قلب من میمونه

هیچکی مثله تو بلد نیست دلم و بسوزونه

تا وقتی که  زنده هستم چشم براه تو میمونم

تو دیگه رفتی که رفتی نمیای پیشم دوباره

اما هرکجا که هستی منو تو دلت نگه دار

با چشمای خیس و گریون من میگم خدانگهدار ........

... چرا بخندم ؟

چرا خوشحال باشم ؟

چرا بگم زندگی قشنگه ... ؟؟؟

چرا مگه چی داره ؟

همش گذشته ست ... حداقل واسه من اینطوریه ...

حتی آینده برام مثل یه تصویر محو نیست ...

... اصلا آینده چیه ؟؟؟

وقتی نیستی ... همه چیز گم میشه ...

. . .  حتی گذشته ها نمیگذره ...

تا حالا شده وقتی دلت می گیره، وقتی خسته ای، وقتی زندگیت به دلایلی ریخته بهم و فکر می کنی دیگه راه چاره ای نیست، یه احساس عجیب بهت فشار بیاره تا شب بری خیابون و تو یه جای شلوغ بر عکس مسیر حرکت اتومبیل ها پیش بری و نور ماشینا یکی پس از دیگری روشن و خاموشت کنن! وقتی از بغلت رد میشن سرعت عبورشون رو احساس کنی! و تلو تلو خوران تا یه نقطه ی مبهمی که تو انتهای مسیر در نظر گرفتی جلو بری! یه آهنگ داغونیم همون لحظه گوش بدی که بیشتر زیرو روت کنه!؟ آخ اگه اون موقع بارونم بزنه چی میشه!!! گریه می کنی و هیشکی نمی بینه که داری اشک می ریزی! گرچه ببینه هم مهم نیست! راه میری، راه میری، راه میری...هیچ موقع نمی فهمی که چی شد که خواستی وایسی و یا مسیرتو عوض کنی یا برگردی خونه!

زندگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

گاهی گریه ست

گاهی خنده

گاهی بازنده ای

گاهی برنده

زندگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

گاهی عشق

گاهی نفرت

گاهی امید

گاهی حسرت

گاهی افتادن و موندن و بریدن

گاهی وقتا پر گشودن وپریدن

زندگـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی

مثل یه سقفه

تو هجوم بی پناهی

زندگــــــــــــــــــــــــــــــــــی عشق و محبت

کندن از مرگ و تباهی

زندگــــــــــــــــــــــــــی مثل یه جنگه تنها جنگی که قشنگه

تو نبرده زندگــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــی عشق حکم تفنگه

در زندگي به دو چيز هيچوقت اعتماد نكن:

اول به عشق  دوم به خورشيد

هر دو غروب خواهند كرد

عادت همه چيـز را ويران مي كند واي بر روزي كه

چيزي ـ حتي عشـــــق ـ عــادتـمان شـود ...عاشق كم است

 وسخن عاشقانه  فراوان ديگر سخن گفتن عاشقانه،

دليل عشق نيست و آواز عاشقانه  خواندن ،

دليل عاشق بودن ولي اي دوست ، تو نگاه عاشقانه ات

 را عاشقانه نگهدار و كلام ساده ي عاشقانه ات

 را خالصانه بگو و هميشه به ياد داشته باش

شبــه عشق در كنار عشق بوده است