ای تو که گفتی میکشندند گر به عشقت رو کنی
این زندگیست که الاَن می کنی
مردن از این زندگی بهتر نبود
در کنار عشقت جان دادن اَسان تر نبود
تنهایم گذاشتی تا خنجری قلب پاکم ندرد
بی خبر از اینکه حال هر لحظه خنجر میخورم
خنجر حرف بزرگان سخت می اَزارد پیکرم
خنجر بی کسی رانگو که جای سالم بر اندامم نمی زارد
زخم هایم می سوزاند وجود سردمو
هیچ از پیکرم سالم نماندست یار من
چشم هایم دیگر سوی دیدن را ندارد
اَخر اَنقدر اشک می ریزند تا نابینا شوند
از گلویم صدایی در نمی اَید چون راهش بسته است
بغضی در اَن خانه کرده که نامش دوری است
تو بگفتی در خاطراتت سر کنی
پس ندانی خاطرت مانده در یاد من
بی گناهی بودم و معصوم و روشن
نمی دانستم چه چیزی است نامردی و نامردُمی
حال یاد می گیرم از این روزگار
جز کلک و نامردی هیچ نباشد اینجا
دوره ی مردی و مهربانی سر اَمده
گرگ صفت باید شوی در روزگار
ولی عشقم تو پاک بمان تا غصه ام کمتر شود
درد دوریت سهل تر و اَسان تر شود

 با تمام وجودم دوستت دارم

تو کجایی که دلم بد جوری عاشقت شده

از روزی که تو رو دیده بد جوری دیونه شده

می دونی یه وقتایی دلم می خواد گریه کنم

واسه ی دیدن تو خدا،خدا،خدا کنم

دل من می خواد بگه تو رو خیلی دوست داره

اما این فاصله ها فرصتی به اون نمی ده

آخه این فاصله ها واسه ما دردسر شدن

اگه تو رو نمی بینم فاصله ها باعث شدن

عزیزم نمی دونی بی تو چه دردی می کشم

واسه ی التیام درد چه سختی هایی می کشم

از تو و عشق قشنگت چه جوری دل بکنم

آخه من چطوری باید دست از سر تو بر دارم

 غربت من هر چي که هست از با تو بودن بهتره
آخر خط زندگي اين نفساي آخره
وقتي دارم با هر نفس از اين زمونه سير مي شم
وقتي با يه زخم زبون از اين و اون دلگير ميشم
اين آخر راهه ديگه بايد که تنها بميرم
تنها تو اوج بي کسي تو غربت آروم بگيرم
بايد برم بايد برم بايد که بي تو بپرم
آخ که چه سنگين مي زنه اين نفساي آخرم
سکوت من نشونه ي رضايتم نيست ميدوني
گلايه هامو ميتوني از توي چشمام بخوني
بگو آخه جرمم چيه که بايد اينجور بسوزم
هيچي نگم داد نزنم لبامو روهم بدوزم
در به در غزل فروش منم که گيتار ميزنم
با هرنگاه به عکست انگار من خودمو دار مي زنم
نفرين به عشق به عاشقي نفرين به بخت و سر نوشت
به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت
نفرين به من نفرين به تو نفرين به عشق من و تو
به ساده بودن من و به اون دل سياه تو
نفرين به عشق به عاشقي نفرين به بخت و سر نوشت
به اون نگاه که عشقتو تو سرنوشت من نوشت
نفرين به من نفرين به تو نفرين به عشق من و تو
به ساده بودن من و به اون دل سياه تو

 به نام پناه اشفتگان دیار سرنوشت
تقدیم به تمامی
انانی که هنوز هم تکه ای از اسمان در چشمانشان
جرعه ای از دریا در دستانشان
و تجسمی زیبا از خاطره ایثار گل های سرخ
در معبد ارغوانی دل هایشان به یادگار مانده است

فرزانه جان:

وقتی عشق صدایت می زند ، دنبالش برو . اگرچه راهش سخت و سراشیبی است .

وقتی که با بالهایش تو را در آغوش می کشد ، خودت را تسلیم او کن .

اگر چه ممکن است شمشیر پنهان در بال و پرش ، تو را زخمی کند .

وقتی با تو صحبت می کند ،

به او ایمان بیاور .

اگرچه ممکن است صدایش ، رویاهایت را پریشان کند ،

ديروز که فرياد زدي دوستت دارم*******

گفتم بلندتر نمي شنوم****** امروز که دره گوشم گفتي ديگه دوستت

ندارم ******* گفتم آرام بگو بقيه مي شنوند

فرزانه جان،همیشه به یادتم

تودفترخاطراتم مینویسم درباره ی گذشته

همون چیزایی که رفته ودیگه بر نگشته

درباره ی داستانایی که میبافتی

درباره ی قصه هایی که میگفتی

مثل چیدن ستاره ها

گرفتن ماهی های تو دریا

چقدرشیرینه خوندن دفتر خاطره

مثل رویا دیدن تو اسمونه

کاشکی بودی باز دوباره

تانیاز نبود به باز کردن دفتر خاطره

فقط به خاطر تنها عشق ابدیم

farzaneh

ای کاش

میشد امشب در سکوت شب بغض دلم میشکست

ای کاش

میشد امشب رویاهایم را با تو اغاز کرد

ای کاش

میشد امشب در سیاهی چشمانت نشست ودعا کرد

ای کاش

میشد امشب دست در دستان تو به اسمان نگاه کرد

ای کاش

میشد امشب از روی محبت کمی درد مرا احساس کرد

Farzaneh jan

... آدمک آخر دنیاست بخند

...  آدمـک مـرگ هـمين جاست، بخند

...آن خـدايي که بـزرگش خوانـدي به خـدا، مثـل تـو تنهـاست، بخند

... دست خطي کـه تـو را عاشـق کرد شوخـيِ کاغــذي ماسـت، بخند

...فکر کن دردِ تـو ارزشـمند است فکر کن گريـه چـه زيباست، بخند

 ...صبحِ فردا به شبت نيست که نيست, تـازه انگار کـه فـرداسـت، بخند

تقدیم به ماه تمام زندگی پر غمم...(فرزانه)

ماه من غصه نخور,زندگی بی غم نمیشه

                                              اونی که غصه نداشته باشه آدم نمیشه

ماه من غصه نخور,دنیا رو بسپار به خدا

                                              هر دومون دعا کنیم,تو هم جدا منم جدا

ماه من غصه نخور,زندگی خوب داره و زشت

شکسپیر میگه :زندگی حواسشو جمع میکنه ببینه تو چی دوست داری تا دقیقا همونو ازت بگیره.

آنكه مست آمد و دستي به دل ما زد و رفت

 در اين خانه ندانم به چه سودا زد و رفت

 خواست  تنهايي ما را به  رخ  ما بكشد

 تنه اي بر در اين خانه تنها زد و رفت

تو که خوشحالی دلم را شکستی بدان ای بیچاره کور

 آن چه را که شکستی تصویر زیبای خودت بود که در دلم ساخته بودی

کودک که بودم

 احساس میکردم غم عروسکی است در دستان من 

 حالا که بزرگ شده ام فهمیده ام عروسکی هستم در دستان غم .

ببین چقدر ریاضیم خوبه!

بازم سلام

امروز که داشتم به دوست داشتن های آدما در زمان های اخیر فکر می کردم

به چیز جالبی رسیدم

(کاش ما آدما شبیه قو بودیم که  وقتی جفتمون میمیره

 اون قدر فریاد می زدیم تا بمیریم

ولی حیف که ما آدما وقتی جفتمون میمیره فریاد می زنیم که نکنه از تنهایی بمیریم)

زمونه ازم رسید : چه کسی رو دوست داری ؟

(ولی مثل اینکه یکی بهش گفته که دوستت دارم)

farzaneh

 ^{تو مثل لرزش قلب عاشقایی}

^{تو شادیه قشنگ بچه هایی}

 ^{تو احساس لطیف مادرایی}

^{تو آرومی ، صفایی}

^{تو پر مهر و وفایی}

^{برای من طلوعی}

 ^{عزیزی مثل جونی}

^{تو رگهام مثل خونی}

^{تو نوای عشقی که توی صدامی}

^{تو حس خوب خنده رو لبامی}

^{فرزانه جان همیشه به یادتم}

بر ظاهرم منگر که شادم ... درونم غوغایی برپاست ! گویی کسی تیشه میزند بر وجودم ! قلبم هزاران پاره شده است ... شاید یکی از آن پاره ها نصیبش شود ! ولی او حریص است محکمتر میکوبد تا تکه ای بزرگتر را نصیب خود کند ! افسوس که با خورد شدن وجودم سرانجام او نیز در درونم میشکند ! آنگاه که من ، چون آواری بر سر او فرو ریزم

به کودکي گفتند : عشق چيست؟ گفت : بازي. به نوجواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : رفيق بازي. به جواني گفتند : عشق چيست؟ گفت : پول و ثروت. به پيرمردي گفتند : عشق چيست؟ گفت :عمر. به عاشقي گفتند : عشق چيست؟ چيزي نگفت.آهي کشيد و سخت گريست

دوست دارم...

f 

قول بده وقتی تنها می شم بازم بیای کنار من

          شبای جمعه که میاد بیای سر مزار من

          به زیر خاکم و هنوز نرفتی تو ز یاد من

                غصه نخور

سیاه نپوش              گریه نکن

             برای من

            دیگه فقط آرزوممه بارون بباره روی تنم

         روی سنگ قبرم بنویس تنها ترین تنها منم

اگه عشق غمه نمی خوام

گرچه رفتی اما نگاهت را به خاطر می سپارم

چشم های بی نگاهت را به خاطر می سپارم

گرچه می دانم که من هم بی وفا بودم اما

بعد از این درد و آهت را به خاطر می سپارم

هر شبانگر بر سر راهت نشینم تا بیایی

بی تو اما خاک راهت را به خاطر می سپارم

کاشکی جو مردابی هر شب روی ماهت را ببینم

انعکاس روی ماهت را به خاطر می سپارم

گر چه رفتی از کنارم دوستت دارم

هر طلوع و غروبت را به خاطر می سپارم

(همیشه به یادتم فرزانم)

امشب اي ماه تو تسكين دل زارم باش

بستري را تو براي دل بيمارم باش

چشمه خون شده آخر دل من كزغم عشق

مرحمي را تو به زخم دل بردارم باش

حرفي نميزني حالا كه ميروي؟

امشب شب آخره كه مزاحمت شدم

چند ماهيست که از دردِ خداحافظي ات

شده ام شــاعر ولگرد خداحافظي ات

ترسـم اي خوب که تا مرز  جنـونم  ببرد

لحن پاييزي  و خونسرد خداحافظي ات

شک نکن اين دل مجنون صفتم خواهد مرد

لحـظه ي دلشکن و زرد خداحافظي ات

طاقت  بدرقـه ات  هيچ  نـدارم به خـدا

« چه کنم نيست دلم، َمردِ خداحافظي ات »

اي سفر کرده ي من کاش که مي دانستي

با من خسته چه هـا کرد خداحافظي ات

در افسانه‏ها آمده، روزی كه خداوند جهان را آفرید، فرشتگان مقرب را به بارگاه خود فراخواند و از آنها خواست تا برای پنهان كردن راز زندگی پیشنهاد بدهند. یكی از فرشتگان به پروردگار گفت: خداوندا، آنرا در زیر زمین مدفون كن. فرشته دیگری گفت: آنرا در زیر دریاها قرار بده. و سومی گفت: راز زندگی را در كوه‏ها قرار بده.
ولی خداوند فرمود: اگر من بخواهم به گفته‏های شما عمل كنم، فقط تعداد كمی از بندگانم قادر خواهند بود آنرا بیابند، در حالی كه من میخواهم راز زندگی در دسترس همه بندگانم باشد. در این هنگام یكی از فرشتگان گفت: فهمیدم كجا، ای خدای مهربان، راز زندگی را در قلب بندگانت قرار بده، زیرا هیچكس به این فكر نمی‏افتد كه برای پیدا كردن آن باید به قلب و درون خودش نگاه كند.
و خداوند این فكر را پسندید.

دلم گرفته! بدجوریم گرفته! روز از پس همدیگه میان و میرن ! هیجان این که چه چیزی همراهشونه همون قدره که ترس از دست دادن چیزا و کسایی که برات عزیز هستن! بغض بدجوری آزارم می ده! چقدر از خودم متنفرم از خودم از این احساس لعنتی!ترس از دست دادن و نبودنش 

دلم تنگه برای دیدن یار

برای گفتن و خندیدن یار

دلم تنگه از اون شبهای مهتاب

که یارم توی جایش می کنه خواب

دل من شکسته اینجا بی حضور توی تنها
تو چرا شدی دوباره درد تازه زخمام
مگه تو نگفته بودی میشم مرهم دردات
تو دروغ گفته بودی به من دلتنگ تنها
مگه من چه کرده بودم با توی بی کس تنها
جز اینکه شده بودم مرهم تموم دردات
جز اینکه شده بودم غمخوار اون دل تنهات !!!!!!!!!!

بی مرام تنهام گذاشتی تو که ادعای مردونگیت میشد
اما دیگه مهم نیست برو    برو   برو بیرون از قلب تنهام
برو بیرون از دلم از ذهنم  از قلب شکستم  برو تا دیگه خاطره هات اَزارم نده  تا دیگه یادت خوردم نکنه
منم میمونم با غصه هام و اون روزای خوش............!!

می خوام به خورشید بگم که بعد از غروبش ، انتظار برای طلوعش قشنگه

می خوام به کوه بگم که بعد از صعود به پایین نگاه کردنش ، لذت بخشه

می خوام به رودخونه بگم که به دریا رسیدنش با شکوهه

می خوام به آسمون بگم بعد از بارش باران، آسمون خیلی زیباست

 می خواهم با کسی رهسپار شوم که دوستش می دارم

نمی خواهم بهای این همراهی را با حساب و کتاب بسنجَم

یا در اندیشه خوب و بَدَش باشم.

نمی خواهم بدانم دوستم می دارد یا نه.

می خواهم بروم با آن کسی که دوستش می دارم.

همیشه چشم به راهم که برمیگرده